Verslag reis naar Schotland 2009

We hebben de Norfolk boot van 14.00 uur die in Duinkerken vertrekt naar Engeland.

Voor we in kunnen schepen worden de paspoorten van onze honden tot naar in meen zelfs de zijkant gecontroleerd. De inscheepjuffrouw komt in de camper om de chips te controleren.

Na 2 uur varen en daarna een uur terug in de tijd, naderen we Dover. Even een foto van de krijtrotsen maken voor we naar de camper gaan.
In Engeland staat een juffrouw naar mij te zwaaien en in zwaai terug. Maar de bedoeling is dat we weer de paspoorten van onze honden laten zien. Zij noteert handmatig de code van de chips. Verder geen problemen als we de douane passeren.
Ons eerste doel is Oxfort om onze zoon af te zetten bij zijn vriendin.
Samen gaan we eten in het oude centrum van Oxfort. Een camperplaats kennen ze niet, dus parkeren we de camper bij PC World. Even vragen of zij bezwaar hebben, maar dat blijkt niet het geval te zijn.

De volgende dag gaan we op weg naar Grimsby. Even gaan we bij Aldwincle van de snelweg af om van de omgeving te genieten.  In Stoke Doyle pauzeren we op een bankje voor de St. Rumbalds Parish Church. In Grimsby willen we bij een tankstation overnachten maar erwordt ons duidelijk gemaakt dat het niet mag van de fireman. De juffrouw weet wel een plek aan de haven. Op weg daar heen komen wij bij toeval een Tesco supermarkt tegen. En aangezien Tesco 24 uur open is kan je hier parkeren, wat we dan ook doen.

GPS N 52.54033˚ W 0.04469˚ A 1031 Humberston Road

Voor we vertrekken doen wij bij Tesco enige boodschappen.

Omdat we nu als doel hebben de Hadrian’s Wall, nemen we wel de snelweg.
De zon laat ons niet in de steek. De temperatuur loopt op tot 23˚. We verlaten de A1 vlak voor Newcastle om de B 6318 te volgen. Dit is de Militairy Road. Hier langs loopt de Hadrian’s Wall. Onderweg komen we bij een museum en opgravingen van een vesting van de Hadrian’s Wall. De entree is £ 9,00 voor ons tweeën. Na een tijdje hebben we het wel gezien. De B 6318 is smal en op onverwachte momenten zit er een kort steil stukje in.

Ook is het oppassen voor wandelaars die de Hadrian’s Wall volgen. Op Car en Campingpark Hadrian’s Wall worden we vriendelijk ontvangen. Hoewel de camping vol is wordt er nog een plekje gevonden. Omdat we geen elektriciteit nodig hebben vinden we zelfs een zeer ruime plaats om met de camper te staan. Voor £ 14,00 kunnen we een nachtje blijven. Na het eten gaan we even met de honden wandelen in de weilanden rond te camping. Het stikt hier van de konijnen. De honden blijven dus aan de lijn.

De volgende dag staan we niet zo vroeg op. Ons volgende reisdoel is Gretna Green. Daar kon je tot 1940 zonder toestemming van je ouders trouwen. Parkeren doen wij bij het treinstation, een kleine kilometer van de beroemde smidse. Net als we aankomen komt er een zojuist getrouwd stel naar buiten onder begeleiding van een doedelzak speler. Er is grote belangstelling, maar wordt op een afstand gehouden. Verder is er in Gretna Green niet veel te beleven. We vertrekken na de lunch dan ook naar Melrose. Hier is midden in het plaatsje een ruïne van de in 1136 door Koning David 1 opgerichte abdy. We kunnen voor

£ 4,70 p.p naar binnen. Ook doen de video en het fototoestel hier hun werk.

Daarna zoeken we een camperplaats op in het boekje Mit den Wohnmobil nach Schotland.

Ons lijkt een overnachting bij de ruïne van Humme Castle wel een goede plek.  Het is een kleine parkeerplaats voor de bezoekers van de ruïne. Eén, maximaal 2 campers kunnen hier staan. Maar dan is de parkeerplaats ook wel bezet.

Vanaf de ruïne heb je een prachtig uitzicht op de omgeving. Verder is hier niets te zien of te beleven. Wel zien we, zodra de duisternis in valt een fazant en een vos die op de roep van de fazant af komt. Voor ik de camera kan pakken is de vos al weer verdwenen.

GPS  N 55˚39.883΄ W 2˚28.373

Wederom rijden we door een schitterend landschap. We zijn onderweg naar Edinburgh. Zoveel mogelijk worden de snelwegen weer vermeden. Op de kaart hebben we een weg naar zee zien lopen die uiteindelijk in St. Abbs uit komt. Het is een klein vissersplaatsje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. We parkeren de camper in de haven. Eigenlijk is de camper te groot voor de parkeerplaatsen die er zijn. Maar we zijn vroeg en is er nog bijna geen toerist te zien. We kopen een kaartje voor 50 pence en kunnen dan een uur hier staan.

We maken wat video opnamen en foto’s. Slenteren even over de kade om dan in de camper een kopje koffie te drinken. Ik krijg verbinding met (onbeveiligd)internet en kan even mij email checken en wat berichtjes verzenden.

Er zijn nu zoveel toeristen gekomen dat wij vriendelijk doch dringend verzocht worden door een agent niet langer de parkeerplaats te blokkeren.

We trekken verder en volgen een route langs de kust. Bij weer een ruïne, nu die van Tantallon Castle pauzeren we even voor de lunch. De ruïne zelf gaan we niet bekijken, hebben er al genoeg gezien. We volgende de Coastel Road om vervolgens aan te komen op een parkeerplaats bij Ocean Terminal in Leith.

GPS 55˚58.783 W 3˚10.674

Dezelfde middag gaan we nog Edinburgh in. Het is prachtig weer en morgen weet je niet of het ook zulk mooi weer is.

Het is 4 kilometer lopen naar Waverly Station. Daar nemen we de Hop on Hop off bus die ons door Edinburgh toert. De toelichting, via een oortelefoon, is zelfs in het Nederlands.

Aangezien het hollen en bijna stilstaan is valt het niet mee om foto's of een video te maken.

Maar door deze tour hebben we een idee waar we zijn in Edinburgh.

De rit duurt ongeveer 45 minuten en dan ben je weer terug bij Waverly Station.

De volgende morgen nemen we de bus naar Princess Street, Edinburgh. Niet omdat het regent, maar omdat ik een grooooote blaar op mijn hiel heb. Even bij de Info naar binnen voor een Cityplan. Dan is het niet ver meer lopen naar het kasteel. Achter het Weverly Station ligt zowat de Royal Mile, wel even een behoorlijk steil stukje naar boven. Dan rechtsaf en daar heb je het kasteel. Ik sluit we aan in de rij voor de tickets. £ 12,00 p.p.

Voor de poort lopen twee van de wachten 7 pas rechtsom 7 pas linksom te marcheren.

Hermien gaat met een van de andere wachters op de foto.

Het is druk in het kasteel. Veel Japanners en Chinezen lopen elk detail te fotograferen.

Wij beperken ons tot een aantal opnames. We slenteren van de ene naar de andere zaal.

Veel geweren, sabel, lansen en harnassen zijn er te zien. Ook is bijgehouden welke militair van het Regiment waar, en wanneer hij is overleden.

Al gauw zijn we ruim twee uur binnen het kasteel en hebben het wel gezien. Terug naar het station horen we een doedelzak speler er lustig op los blazen. We luisteren even en pakken de bus terug naar Terminal Ocean.

Nu nog even een route plannen en dan op weg. We nemen de Fife Coastel Tourist Route. Deze gaat helemaal langs de kust. Lower Largo is ons doel, daar is een camperplek. We staan op een Free Carpark boven de bebouwing en hebben direkt uitzicht op zee. Mooier hebben we ze nog niet gehad. We parkeren de camper en gaan met de honden wandelen langs het strand. De zon was even weg maar nu staat hij weer te stralen. 's Avonds foto's gemaakt van Edinburgh en Lower Largo.

Blair Castle, de volgende dag, is vol met herinneringen aan de vroegere bewoners. In ruim 30 zalen worden schilderijen en kunstvoorwerpen getoond. Maar voor dat het zover is om te bekijken maken we een stop in Dunkeld. Een plaatsje aan rivier de Tay. We wandelen onder langs de rivier en horen we een carillon. We gaan op het geluid af en komen in een trouwpartij terecht. De dames in prachtige jurken en de heren in een kilt. Terwijl ik foto's sta te maken zie ik Hermien met een Schot praten. Ook ik maak kennis met de oude Schot en als ik voorstel om de kerk van binnen te gaan bekijken, zegt de Schot spontaan op de honden te willen passen.
De kathedraal ligt prachtig verscholen tussen de bomen langs de rivier. Het blijkt een van de mooist gelegen kathedralen van Schotland te zijn.
De reis gaat verder. Blair Castle daar moeten we naar toe.
Aan het eind van een inmense oprijlaan worden we opgewacht door een vriendelijk dame die de tickets verkoopt. Voor £ 8,25 pp kunnen we het kasteel bekijken en de tuinen. De camper wordt op de parkeerplaats in de schaduw gezet. Want gaar gestoomde hond lijkt mij niet lekker.

We bekijken het kasteel en komen tot de conclusie dat hier veel meer te zien is dan in het kasteel in Edinburgh. We dwalen dan ook meer dan 2 uur rond.

Nu nog wandelen met de honden door de tuinen en dan naar Pitlochry om bij Killiecrankie te overnachten. Morgen gaan we naar Craigellachie om een kuiperij te bezoeken.

We vertrekken richting Cairn Mountains. We hebben het weer voor elkaar, en rijden over smalle tot zeer smalle wegen door de Mountains met mooie vergezichten.

Alras zetten we de camper aan de kant om te genieten van een kop koffie en het uitzicht.

Het is vandaag warm, onbewolkt en een lekker briesje. Als we verder rijden over deze kronkelwegen komen we bij Kasteel Balmoral.

Even de parkeerplaats op en komen tot de conclusie dat we hier moeten betalen en we hebben geen munten genoeg. Dan maar verder, want een bon van £ 40,00 hebben we geen zin in.

Rond een uur of één zetten we de camper aan de kant voor een boterham. Een mooie plek aan een rivier. Ik pak de stoelen en samen maken we een boterham klaar. Het is vandaag nog warmer dan gisteren. De thermometer geeft 30˚ aan. We moeten wel verder, kuiperij zit op ons te wachten. Nu komen we op een weg met een hellingspercentage van 20%.

We rijden een camper achterop die plotseling terugschakelt naar de verkeerde versnelling. Deze kan niet meer verder en omdat er een tegenligger aankomt moeten wij ook stoppen. Het asfalt is zo zacht dat het niet mogelijk is om weer verder te kunnen. De banden slippen door in het zachte asfalt. Dick blijft rustig, de panieklampen aan, en dan rustig achteruit tot op een stukje waar de banden weer grip krijgen. We gaan de camper voorbij. Ook weer opgelost. Zou de camper er nog staan? We zijn rond 15.00 uur in Craigellachie bij Speysite Cooperage. Hier zien we het maken en herstellen van vaten. Een eeuwenoud ambacht dat in ere wordt gehouden in deze kuiperij, midden in het Schotse Whisky land. Een klein vaatje van 10 liter kost hier £ 110,00.

Wel kopen we een lekker drankje en gaan verder. De overnachtingplaats ligt midden in de bossen. We eten hier wel maar gaan op zoek naar een betere plek. Die vinden we in Findhorn aan de kust op een parkeerplaats voor Aircraft Viewing en Bird hide.

In Forres bezoeken we de voormalige whiskystokerij Dallas Dhu. Aan de hand van een geluidbandje lopen we van punt naar punt om daar uitleg te krijgen over het proces voor het stoken van whisky. Uiteindelijk mogen we in de shop een mondje proeven van dit voor menigeen goddelijke vocht. In 1982 is de productie gestopt. Net in dat jaar is de whisky van uitzonderlijke kwaliteit en kost dan ook £ 165,00. Wij houden het bescheiden op een flesje van £ 19,95.

Wij vervolgen onze weg naar Lairg om in de buurt naar een kleine camping te gaan. In Achnairn, aan de B 838, is deze camping.  Mrs.Ross is de eigenaresse van de camping. 

Voor slechts £8,00 per nacht kunnen we hier staan. Niet een luxe camping, maar wel schoon.

Als we de volgende morgen lekker in de zon zitten te ontbijten komt een oude Schot bij ons staan praten. Hij heeft een heel verhaal over toen hij 40 jaar geleden in Nederland was.

Hij heeft nog een tip om bij een vriend van hem te staan  in Sordael die een Camping heeft van de Caravan Club. Deze zou slechts £ 5,00 vragen voor een overnachting. Van daaruit kunnen we dan op de scooter naar John O' Groats gaan. We krijgen de naam en het adres van deze man in Sordael.

Verder gebeurt er weinig of het is dat de zwaluwen druk in de weer zijn om insecten te vangen voor hun kroost.

Als we de de volgende dag in Sordael arriveren is George Clyle nergens te bekennen. We parkeren de camper op een "hard standing" en halen de scooter van de drager.

Net als we weg willen rijden komt hij thuis. We melden dat we op voorspraak van zijn vriend Charly Ross hier naar toe zijn gekomen. We kunnen blijven en zullen ons later melden.

In John O' Groats is het mistig. We bekijken een huis, wat bekend staat als het laatste huis in Schotland. Het is ingericht als museum. Veel bedrijvigheid is hier niet. 

We gaan nog even naar Duncansby Head om bij de vuurtoren zeehonden te kijken. Het is hier zelfs zo mistig dat je de vuurtoren haast niet ziet als je op de parkeerplaats staat.

Misschien bij Dunnet Head zien we zeehonden. Ook daar is het mistig. Als we weer terug rijden willen we nog wat foto's maken bij een baai. Wel even over een muurtje klimmen, dan door het lange gras en dan ligt de baai aan onze voeten. Ik zie zeehonden. Hermien denkt dat het rotsblokken zijn totdat een rotsblok tot leven komt. Om nog betere opnamen te maken gaan we nog verder naar boven. De zeehonden liggen lekker te zonnebaden, want hier is geen mist.

Dan weer terug naar de camping, maar van George geen spoor, hij is weer weg. Dan morgen maar met hem afrekenen.

De scooter gaat weer op de drager en waarrempel dat komt George aanrijden. Ik naar hem toe en zeg hem te willen betalen. Leden van de Caravan Club betalen £ 3,50 en wij omdat Charly ons hier naar toe verwezen heeft, ook £ 3,50. Ik maak nog even een praatje met hem en ga dan verder met het vastzetten van de scooter.

Omdat vannacht de LPG tank leeg is geraakt willen we die in Thurso vullen. Echter geen LPG station te vinden, ondanks ons lijstje wat we uitgeprint hebben voor just in case.

We volgen de North and West Highland Route en worden getrakteerd op prachtige panorama's. Vlakbij Durness stoppen we bij Smoo Cave. Een rondleiding door de Cave zit er niet in omdat de gids een afspraak heeft met de tandarts.

We vervolgen onze weg. Vele kronkelwegen met percentages van 15% omhoog en dan weer naar beneden. Het landschap doet ons denken aan Noorwegen.

Bij Ardvreck Castle, een ruïne, stoppen we om opnames te maken.

Als we Ullapool binnen rijden zien we een bord met daarop BP Autogas. Voor £ 14,00 zit de fles weer vol. 

Even later komen we aan op camping Broomfield gelegen aan Loch Broom. Het was een lange maar machtig mooie dag.

Ullapool ontwaakt en wij evenzo. Wij willen proberen om vandaag Fort Augustus te bereiken aan Loch Ness.

In Inverewe Garden gaan we de tuinen bekijken. In 1864 is Osgood Mackenzie begonnen met de aanleg. 

Door de ligging is het hier een uniek klimaat en daarom willen de bomen en planten uit alle windstreken van de wereld hier groeien. Van Rododendrons uit China tot gumbomen uit Nieuw Zeeland. De tuin is 54ha groot, maar een groot deel hiervan is bos.

Na ruim 2 uur wandelen, slenteren door de tuin, hebben we het meeste wel gezien.

Fort Augustus wacht op ons. We krijgen op de gelijknamige camping een plaatsje toegewezen en kunnen, als we £ 36,00 achter laten bij de receptie, 

2 nachten blijven.

We gaan op de scooter Fort Augustus in. Om nabij de Pepperpot, de kleinste vuurtoren van Schotland, een blik op Loch Ness te werpen. We hebben geluk! We zien Nessie net boven komen. Ik pak de camera en net als ik wil afdrukken, blijkt de accu leeg. Jammer, want wij weten nu dat het Monster van Loch Ness bestaat.

Bij het Caledonian Canal zien we hoe een aantal boten door de sluizen gaan. Hier wordt door middel van een zestal sluizen een hoogte verschil van bijna vijftien meter overbrugt. 

Het Caledonian Canal is ontworpen door Thomas Telford en was in 1847 klaar. 

Het Benedictijnen Klooster is nog wel in gebruik, maar is al 10 jaar niet meer toegangkelijk voor toeristen, wordt ons vertelt door de juffrouw van de Toerist Information.

Een wandeling zal ons goed doen. Met de honden gaan we op pad om de Kilchumein Burial Ground & River Tarff wandeling van 3 mijl te lopen. Het zonnetje schijnt. Onze trouwe viervoeter Bensy heeft het na één uur wel gehad en geeft nu het tempo aan. 

Vanavond nog even een wandeling langs het Caledonian Canal met alleen Bliksem en de dag is al weer voorbij.

De vorige dag zijn we langs de Falls of Foyers gekomen zonder deze te zien. Dan moeten we even een kleine 25 kilometer terug voor we naar Fort William gaan.

Het blijft toch fasinerend om te zien hoeveel water er naar beneden komt en blijft komen. De wandeling, linksom bij de ingang, is het korst maar ook steil, welliswaar met trappen.

Daar komen we achter als we eerst linksom gaan. Veel belangstelling voor de Falls is er om half tien in de morgen nog niet. Wij wandelen nog even verder door het bos. We gaan niet te ver naar beneden want Bensy, onze oude trouwe makker, moet ook weer omhoog. Terug bij de camper staat de parkeerplaats vol. Als we wegrijden worden we bedankt dat we weer een plaatsje vrij maken. Nu gaat het naar Fort William. Het plaatsje is een grote winkelstraat en stelt niet veel voor. Bij de Informatie gevraagd naar de Stoomtrein naar Mallaig. Die rijdt niet op zaterdag en kaartje hebben ze al helemaal niet. Slechts via Internet te bestellen en dan nog moeilijk aan te komen. We gaan op zoek naar een camperplek die beschreven staat in het Duitse boekje "Met de camper naar Schotland". Het is een "verstopte" parkeerplaats nabij een riviertje. Als wij net de camper hebben staan komen er nog twee campers bij staan.

Het is wel zaak om binnen te blijven want die kleine steekvliegen dansen in grote hoeveelheden voor de ramen.

Callop, de camperplek, is een rustige plaats om te overnachten. Onderweg naar Mallaig komen we langs de Bridge of Oich. Een historische hangbrug die nu toegang geeft naar een buitenhuis. De reis gaat verder en we stoppen bij de bron Well of Seven Heads. De afgeslagen hoofden werden in de well gewassen voor ze getoond werden. De zeven broers hadden eerder twee leden van de Keppoch familie omzeep geholpen.

De volgende stop is bij het bezoekerscentrum Glanfinnan Monument. Het monument is ter nagedachtenis aan Charles Stewart, die in 1745 aanspraak wilde maken op de troon. In die tijd een uitzichtloze situatie gezien de Engelse overheersing.

De toren is te beklimmen, maar wij waren er weer te vroeg, dus het deurtje zit op slot.

Wel maken we even een foto van het monument en van het viaduct van de spoorlijn naar Mallaig. Dit viaduct staat ook bekend als "Harry Potter Viaduct". Hier zijn namelijk opnames gemaakt voor een van de films over Harry Potter.

Wij gaan nu naar Mallaig. Mallaig ligt aan de kust en is een leuk vissersplaatsje. In Mallaig is de parkeerplaats al vol. Voor campers is er in Mallaig geen plaats. Wij vinden er één net naast de parkeerplaats in een zijstraat. Er staat niet dat we er niet mogen parkeren. Even bij de ferry kijken of de oldtimer, die ons in gehaald heeft, er staat. Er staan er meer te wachten. Ik maak wat foto's van een Bentley. Op de motorkap een beeldje van "horen, zien en zwijgen". In de haven is het een drukte van jewelste. De haven ligt vol met vissersboten. Het lijkt mij een crime om hier weg te komen als je wilt gaan vissen. Maar voor de vissers zal dit wel geen probleem zijn.

In Mallaig kan je niet verder, dus terug en dan naar Oban via de Argyll Coastal Route. De "camperplek" bij Tesco in Oban is niet langer een plek om te overnachten. Dus streep er door. Langer dan 3uur staan kost je £ 70,00. Oban is niet campervriendelijk, dus geven we hier geen geld uit. 

De route naar Oban gaat via Strontian naar Corran om daar met de veerboot naar Inchree te gaan.

We gaan verder naar een parkeerplaats voor wandelaars. De coördinaten kloppen perfect, wat ik niet kan zeggen van die ik via Internet heb gedownload. Want parkeerplaatsen zonder afscheiding van de doorgaande weg, noem ik geen camperplek.

Strohn Hill is vrij eenzaam. Wij staan hier alleen en hopen dat er nog meerdere komen. Maar tegen 22.00 uur verwachten we niemand meer. Wel moeten nu de honden uitgelaten worden.

Dat is geen probleem, wel die steekvliegen (midges). In grote zwermen vliegen ze rond ons heen. Als wij weer de camper in vliegen, dan vliegen er zeker 500 van die steekvliegen mee naar binnen.  Geteld heb ik ze niet. Maar van vele hebben we de motor uit gedaan. En van de vele die nog bleven vliegen hebben we de motor met een verdelgingsmiddel uit gedaan.

Na een half uur meppen en daarna spuiten, hebben we de zaak onder controle en kunnen we gaan slapen.

Op onze route naar Loch Lomond komen we alweer een kasteel tegen. Dit keer het Kilchurn Castle aan Loch Awe. Het kasteel ligt mooi in de zon. We stoppen om er een foto van te maken. We rijden weer over een slingerende weg. Vele motorrijders komen we tegen. Rond 10.00 uur zijn we in Inveraray aan Loch Fyne. We willen de camper bij een hotel neerzetten maar worden weggestuurd. Daar drinken we dus geen koffie. Even verderop kunnen we de camper wel parkeren.  Het is een mooi plaatsje dat uitnodigd om er foto's en video opnamen van te maken. Ook het gelijknamige kasteel komt op de foto en video. De schapenwolken aan de hemel doen het goed op de foto's. Terug bij de camper zet Hermien eerst koffie voor we verder gaan. Vandaag gaan we naar een camping om het water aan te vullen en om andere "dingen" achter te laten. De camping in Luss is vol. We gaan verder naar Balloch, onder aan Loch Lomond. Hier wordt de weg naar de camping niet goed aangegeven op de borden en gaan we verder de A811 af om net voorbij Gartocharn op Caravanpark Lagganbeg te gaan staan. Achteraf niet de beste keus gezien de prijs van £ 16,50. Oud en vervuild sanitair, douches waarvan de temperatuur niet te regelen is. Een dame, met een morsig bordes, int het staangeld zonder verder uitleg over de camping. Ze was al weer naar binnen voor wij onze mond open kunnen doen. En dat wil toch wel wat zeggen!

We hebben alle tijd om de foto's op de computer te zetten en de website voor te bereiden onder het genot van een pilsje.

Een fazant doet zijn best om ons wakker te maken. Vandaag doen we het kalm aan. In Aberfoyle blijven we wat langer. Er moeten boodschappen worden gedaan en daarna wandelen in de omgeving van Aberfoyle. Even heb ik Hermien alleen het dorp in laten gaan zodat ik de website kan bijwerken. Ik heb een ijzersterke verbinding met Internet. Even een aparte verwijzing naar de foto's op de website gemaakt. In het dorp is te zien hoe schapen worden geschoren. Ook een demonstratie met bordercollies, die de schapen bijeen drijft, is te zien. 

Een stand met vogels is aanwezig. De World of Wings in Cumbernauld is het grootste Birds of Prey Centre in Schotland. We maken foto's en doneren een bijdrage.
Na de lunch gaat het verder naar Callander. Onderweg hier naar toe zetten we de camper op een parkeerplaats in het Queen Elizabeth Park om te gaan wandelen. Dan gaan we verder naar Callander. Op het Gart Caravan Park in Callander (5*)kunnen we voor £ 19,50 één nachtje blijven.

De zon staat al te schijnen als we wakker worden. Het is korte broeken weer. Vandaag gaan we eerst naar Port of Menteith om de Inchmahome Priory te bezoeken. Het is een klooster uit 1238. Het ligt op een eiland in het Lake of Menteith. We draaien de witte kant van een bord naar de kant van het eiland zodat de schipper kan zien dat wij er naar toe willen. En warempel even later komt hij aan varen. Maria Stuart hield zich in de priory schuil voor het leger van Hendrik VIII en vluchtte later naar Frankrijk. Het klooster is een ruïne. We wandelen door de tuinen en bekijken de resten van het klooster. Er was één kamer waar de kloosterlingen zich mochten en konden warmen. Dit was ook de enige kamer met een open haard. Even wordt nog de latrine uitgeprobeerd. Als we het hebben gezien laten we ons terug brengen. We gaan via de Trossach Trail naar Stirling. Een bochtige weg met vele grote gaten, maar met mooie vergezichten.

Onderweg kopen we op een aardbeienfarm van die lekkere rode vruchten. Van verre zien we al The National Wallace Monument in Stirling. We parkeren de camper onder aan het monument. Bij de ingang laten we £ 13,00 achter en wandelen naar boven naar het monument. Daar aangekomen heb je een mooi uitzicht op Stirling en omgeving.
Het monument is in 1869 gebouwd en is 67 m hoog. Om de top te bereiken moet je 246 treden omhoog. Boven heb je rondom een prachtig uitzicht. Wij hebben geluk met zoveel zonneschijn. Bij het kopen van de kaartjes voor het monument zit ook een vrijkaartje voor de Stirling Old Town Jail. Daar worden we verwelkomt door een dame in de kleding uit de 18e eeuw, tenminste als we naar binnen durven. Een man in steeds wisselende kleding laat ons ervaren hoe het leven 150 jaar geleden in de gevangenis was. We mogen ondervinden hoe het voelt om opgesloten te zijn in een van de cellen.
Op camping Witches Craig (£ 14,00), in de buurt van het Wallace Monument, gaan we overnachten. Een dag waarop we veel gezien en beleefd hebben.

Vandaag is onze eerste bestemming The Falkirk Wheel 22 km. verderop. Het is 's werelds eerste en enige draaiende boot lift die de boten 35m omhoog brengt voor ze verder kunnen varen. Hij vormt het pronkstuk van Schotlands ambitieuze project om de waterwegen te vernieuwen Wij willen dit meemaken en kopen een ticket. Je draait in de boot als het ware aan een groot wiel omhoog, terwijl er meteen een boot naar beneden gaat. De lift is door zijn unieke contructie altijd in balans. Mocht er geen boot aan de ene kant zitten dan wordt dit gecompenseerd door het aanvullen met water. Het project werd in 2002 geopend door Koningin Elizabeth.
Hierna gaan we naar Cumbernauld voor het bijwonen van een roofvogel show van de World of Wings. Wij krijgen hier een privé voorstelling. De ene na de andere roofvogel wordt aan ons gepresenteerd terwijl er uitleg wordt gegeven over de vogels. De valkenier gaat naast ons of achter ons staan zodat wij mooie opnames kunnen maken. Hij laat een Sperwer boven ons bidden. De valkenier maakt zich zorgen of het feit dat door landbouwvergif en stroperij er over 80 tot 100 jaar geen roofvogels meer zullen zijn. 
Na deze show, waar we allebei van onder de indruk zijn, gaan we verder naar New Lanark aan de Clyde River. Dit is ook de plek waar we overnachten.
Het is een mooie avond met veel zonneschijn zodat we nog even het dorpje in gaan. New Lanark is gesticht 1785 door David Dale. En later door zijn schoonzoon, Robert Owen, zijn de werkomstandigheden verbetert. Het is nu een toeristische atraktie. Bijna alle gebouwen zijn gerenoveerd. In sommige gebouwen zitten weer winkels en is er een hotel en wonen er weer mensen. Het is nu een Wereld Erfgoed.

De Falls of Glyde gaan we de volgende dag bekijken. Na een wandeling langs de Glyde over vlonders, waarbij we afdrukken van een otter of een bever zien, komen we bij de waterval.
Het is een mooie plek in de natuur, hoewel we andere indrukwekkende watervallen hebben gezien. Na ruim een uur wandelen gaan we terug.
We installeren "Eva" met een nieuwe route naar het zuiden en komen in Dumfries en parkeren de camper op een parkeerplaats aan de Nith Deze plek is fraai gelegen nabij een park en brug.

Home